Μέχρι τώρα, όλα τα προγράμματα τα οποία σου έμαθα να φτιάχνεις, εκτελούνται σε σειριακή μορφή. Δηλαδή, εξ’ αρχής είσαι σε θέση να γνωρίζεις σε ποια σειρά θα εκτελεστεί το πρόγραμμα και με ποια σειρά θα εκτελεστούν οι εντολές. Με λίγα λόγια, εάν φτιάχναμε Ψευδοκώδικα για ένα πρόγραμμα (ας πούμε για το τελευταίο πρόγραμμα του προηγούμενου βοηθήματος, όπου μας ζητείτο το όνομα, μετά το επώνυμο μας και στο τέλος τα τύπωνε σε μια εντολή), αυτός θα ήταν κάπως έτσι..

ΑΡΧΗ

ΤΥΠΩΣΕ ρώτησε το όνομα του χρήστη

ΕΙΣΑΓΩΓΗ τιμής ονόματος από τον χρήστη

ΤΥΠΩΣΕ ρώτησε το επώνυμο του χρήστη

ΕΙΣΑΓΩΓΗ τιμής επωνύμου από χρήστη

ΤΥΠΩΣΕ το όνομα και το επώνυμο του χρήστη

ΤΕΛΟΣ

Σήμερα, θα μάθουμε πως μπορούμε να παρακάμπτονται ορισμένες εντολές ή να εκτελούνται κάποιες άλλες, κάτω από ορισμένες συνθήκες ή προϋποθέσεις που θα ισχύουν και τις οποίες εμείς θα βάζουμε στα προγράμματα μας ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε προβλήματος που θέλουμε να λύσουμε. Έτσι, τα προγράμματα μας δεν θα εκτελούνται κατ’ ανάγκη και μόνο σε σειριακή σειρά αλλά η εκτέλεση τους θα διακλαδώνεται σε περισσότερα μέρη κάνοντας τα έτσι περισσότερο περίπλοκα και άρα με περισσότερες δυνατότητες.

Η πρόταση If..

Κάποιες φορές, είναι αναγκαίο να τυπώνονται κάποια αποτελέσματα ή να προχωρά η ροή κάποιου προγράμματος ανάλογα με τις τιμές που έχει κάποια μεταβλητή. Για παράδειγμα αυτό είναι χρήσιμο σε περιπτώσεις όπως:

• Έλεγχου της βαθμολογίας κάποιου μαθητή, εάν είναι πάνω από 60/100 τότε να τυπώνει στην οθόνη πως πέρασε το μάθημα, αλλιώς πως κόπηκε.
• Εάν η θερμοκρασία σε κάποιο δωμάτιο είναι αρκετά υψηλή τότε να δοθεί η εντολή να ξεκινήσει το κλιματιστικό, αλλιώς να μην γίνει τίποτα.
• Κατά τη διαδικασία κρατήσεων σε κάποιο ξενοδοχείο, ελέγχου από το σύστημα εάν υπάρχει άδειο δωμάτιο.

Περιπτώσεις σαν και αυτές υπάρχουν άπειρες, και είναι απόλυτα βέβαιο πως σχεδόν σε κάθε πρόγραμμα που θα γράφει θα υπάρχει η ανάγκη να χρησιμοποιηθεί κάποια If πρόταση.

Φυσικά, αργότερα όταν θα μάθουμε και άλλες προτάσεις ελέγχου της ροής του προγράμματος, είναι απόλυτα φυσικό, κάποιο πρόβλημα να λύνεται τόσο με If τόσο και με κάποια άλλη πρόταση όπως για παράδειγμα με τη χρήση της πρότασης while. Σε τέτοιες περιπτώσεις χρησιμοποιούμε αυτό που μας βολεύει περισσότερο, ή αυτό που ξέρουμε καλύτερα, ή αυτό που στο μέλλον θα μπορεί να επεκταθεί ευκολότερα κλπ. Είναι στο χέρι του κάθε προγραμματιστή τι θα χρησιμοποιήσει ανάλογα με το τι πρόγραμμα γράφει και τι ανάγκες υπάρχουν. Σε κάθε περίπτωση όμως, όλα τα εργαλεία βρίσκονται εδώ, και περιμένουν από εμάς να τα χρησιμοποιήσουμε.

Η χρήση της πρότασης If, γίνεται ως εξής:

If ( συνθήκη )
{
Εντολές εάν η συνθήκη είναι αληθές
}

Έτσι, σε περίπτωση που θέλουμε εάν κάποιος είναι άνω των 18 ετών να τυπώνουμε κάποιο συγκεκριμένο μήνυμα στην οθόνη, τότε με δεδομένη την ύπαρξη κάποιας μεταβλητής με την ονομασία age, στην οποία ο χρήστης έχει δώσει την ηλικία του, ο κώδικας μας θα είναι ο εξής:

If ( age > 18 )
{
   System.out.println(“Eiste panw apo 18 eton”);
}

Βέβαια, για να είμαι πιο σωστός, σε περίπτωση που η εντολή που θέλουμε να εκτελείτε σε περίπτωση που η συνθήκη είναι αληθές είναι μόνο μια, τότε μπορούμε να το γράψουμε και χωρίς τις παρενθέσεις ( {} ).

Δηλαδή κάπως έτσι:

If ( age > 18 )
   System.out.println(“Eiste panw apo 18 eton”);

Και στις δύο πιο πάνω περιπτώσεις, το αποτέλεσμα θα είναι ακριβώς το ίδιο.

Σε περίπτωση που οι εντολές είναι περισσότερες από μία (1), τότε οι παραθέσεις είναι αναγκαστικές. Χωρίς αυτές, ο compiler θεωρεί πως μόνο η αμέσως επόμενη εντολή είναι μέρος του if, και πως ο επόμενος κώδικας που θα βρει στη συνέχεια είναι η συνέχεια του προγράμματος. Έτσι θα δημιουργείτο αναμφίβολα πρόβλημα αφού σε περίπτωση που η συνθήκη ήταν λανθασμένη, θα προσπερνούσε μόνο την αμέσως επόμενη εντολή και όχι όλες όσες στην πραγματικότητα θα βάζαμε στις παρενθέσεις εάν σωστά τις βάζαμε.

Τελεστές Σύγκρισης

Τώρα, ας απομονώσουμε μόνο ένα κομμάτι του κώδικα μας:

If ( age > 18 )

Όπως βλέπεις, μέσα στις παρενθέσεις, έχουμε την ονομαζόμενη «συνθήκη». Σε περίπτωση που αυτή είναι αληθής (True), τότε οι εντολές που περιλαμβάνονται στο if εκτελούνται, ενώ σε αντίθετη περίπτωση απλά θα προσπεραστούν και μετά κανονικά θα συνεχιστεί η ροή του προγράμματος μας.

Χρησιμοποιώντας τους τελεστές σύγκρισης που υπάρχουν στη Java, μπορούμε να συγκρίνουμε δύο τιμές. Στο πιο πάνω παράδειγμα, χρησιμοποιούμε τον τελεστή σύγκρισης «μεγαλύτερο» (>) για να ελέγξουμε εάν η τιμή που έχει δώσει ο χρήστης στη μεταβλητή age είναι μεγαλύτερη από 18. Έτσι, σε περίπτωση που είναι πάνω από 18, το αποτέλεσμα της συνθήκης θα είναι True, και έτσι θα εκτελεστεί ο κώδικας που περιλαμβάνεται στο If.

Άλλους τελεστές σύγκρισης που υπάρχουν στη Java, μπορούμε να τους δούμε στο πιο κάτω σχεδιάγραμμα:

Τώρα που μάθαμε την πρόταση If, ας φτιάξουμε ένα πρόγραμμα στο οποίο θα το χρησιμοποιήσουμε στην πράξη..

Παράδειγμα #1

Να φτιαχτεί ένα πρόγραμμα το οποίο θα ζητά από τον χρήστη-υπάλληλο μιας εταιρίας να δίνει τον μηνιαίο μισθό του. Σε περίπτωση που ο μηνιαίος μισθός του είναι κάτω από 700 ευρώ, τότε θα του γίνεται μια αύξηση 10%, και θα του παρουσιάζεται ο νέος του μισθός. Σε περίπτωση που ο μισθός του είναι πάνω από 700 ευρώ, τότε η αύξηση που θα του γίνεται θα είναι 5%.

Λύση

Ας δούμε τον κώδικα για τη λύση στο πρόβλημα μας..

import java.util.*;
public class example1 {
public static void main (String[] args){
Scanner keyboard = new Scanner(System.in);
// dilwsi metavlitwn
double misthos;
//erwtisi pros to xristi kai eisagwgi timis sti metavliti
System.out.println("Poios eine o trexos misthos sas?");
misthos = keyboard.nextDouble();
// edw ksekinun ta 2 if mas kai ginonte oi aparetitoi ipologismoi tis auksisis
if (misthos > 700)
   misthos = misthos + misthos * 5 / 100;
if (misthos < 700)
   misthos = misthos + misthos * 10 / 100;
//ektiposi tou misthou meta tin auksisi
System.out.println("Meta tin auksisi sas o neos sas misthos tha einai " + misthos);
}
}

Όπως βλέπεις, έχω πρώτα τοποθετήσει το If στο οποίο ελέγχω εάν ο μισθός είναι μεγαλύτερος από 700 ευρώ πρώτο, και στη συνέχεια αυτό που ελέγχει εάν είναι μικρότερος από 700. Εάν τα είχα βάλει αντίθετα, κάποιο πρόβλημα θα προέκυπτε. Δεν είναι δύσκολο να το σκεφτεί κάποιος όμως επειδή θέλω να δοκιμάσω τον τρόπο σκέψης σας, θα ήθελα ο πρώτος που θα σκεφτεί κάποιο πιθανό πρόβλημα που θα δημιουργείτο σε μια τέτοια περίπτωση να το γράψει κάτω στα σχόλια.

Μπορείτε όπως πάντα, να κατεβάσετε έτοιμο τον κώδικα, ο οποίος βρίσκεται ακριβώς στο τέλος του βοηθήματος, ή ακόμη καλύτερα, μπορείτε να τον πληκτρολογήσετε μόνοι σας έτσι ώστε να εξασκηθείτε. Μπορείτε επίσης να του κάνετε ορισμένες αλλαγές και να πειραματιστείτε μαζί του, έτσι ώστε να εξοικειωθείτε περισσότερο.

Αυτά για σήμερα, θα συνεχίσουμε την επόμενη φορά με περισσότερες δομές διακλάδωσης και ελέγχου ροής των προγραμμάτων μας.

Θα τα πούμε και πάλι πολύ σύντομα.

Μπορείτε να κατεβάσετε τα αρχεία του βοηθήματος εδώ

Η συγγραφή του κώδικα όμως που γίνεται;

Η πιο απλή μορφή ενός προγράμματος, αποτελείτε από ένα και μόνο αρχείο, ενώ κάποιο πλήρες πρόγραμμα σίγουρα θα αποτελείτε από πολλά, πολλά, μα πάρα πολλά αρχεία. Μπορούμε εύκολα να δημιουργήσουμε ένα αρχείο στο Notepad, και αφού γράψουμε τον κώδικα μας, να του δώσουμε κάποιο όνομα και να το αποθηκεύσουμε με κατάληξη «.java». Στη συνέχεια το μεταγλωττίζουμε μέσω command line, και τρέχουμε το παραγόμενο «.class» αρχείο που θα δημιουργηθεί. Αυτή όμως μπορεί να είναι μια χρονοβόρα διαδικασία ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια που γράφουμε κώδικα και θέλουμε να είμαστε απόλυτα συγκεντρωμένοι στο στόχο ή στις σκέψεις μας.

Εδώ ακριβώς εμφανίζονται τα IDE τα οποία πραγματικά μας λύνουν τα χέρια αφού αναλαμβάνουν να κάνουν την πιο πάνω διαδικασία σχεδόν αυτόματα με το πάτημα ενός κουμπιού. Φυσικά όμως τα IDE δεν φτιάχτηκαν απλά για αυτό το λόγο, αλλά επίσης προσφέρουν και πολλές άλλες ευεργετικές ευκολίες και χρήσιμα εργαλεία στους προγραμματιστές. Όλα αυτά μέσα από ένα γραφικό και φιλικό περιβάλλον το οποίο βοηθά τους προγραμματιστές να αυξήσουν την αποδοτικότητα και την παραγωγικότητα τους. Προϊόντα IDE υπάρχουν αρκετά, πολλά εκ των οποίων υποστηρίζουν περισσότερες από μία γλώσσες προγραμματισμού. Αρκετά από αυτά προσφέρονται επι πληρωμή, υπάρχουν όμως και δωρεάν λύσεις, μερικές από τις οποίες είναι αρκετά επιτυχημένες και χρησιμοποιούνται ευρέως. Εμείς, θα χρησιμοποιήσουμε μια από τις καλύτερες open source λύσεις, το NetBeans.

Η πρώτη έκδοση του NetBeans κυκλοφόρησε το 1996 και είναι γραμμένο σε Java. Η τελευταία του έκδοση αυτή τη στιγμή είναι η 6.7.1, την οποία θα κατεβάσουμε και θα εγκαταστήσουμε σήμερα.

Κατέβασμα και εγκατάσταση του NetBeans IDE

Ας παρακολουθήσουμε λοιπόν αναλυτικά την διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσουμε για να κατεβάσουμε και να εγκαταστήσουμε το NetBeans IDE στον υπολογιστή μας.

Αρχικά επισκεπτόμαστε με τον browser μας την ιστοσελίδα http://www.netbeans.org/ η οποία είναι η επίσημη ιστοσελίδα του Περιβάλλοντος Ανάπτυξης NetBeans.  Εκεί κάνουμε κλικ στο «Download NetBeans IDE», ακριβώς όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα.

Στο πάνω δεξιά μέρος, μπορούμε να επιλέξουμε την πλατφόρμα του υπολογιστή μας, έτσι ώστε να κατεβάσουμε την ανάλογη έκδοση που ταιριάζει στο μηχάνημα μας. Στο κάτω μέρος, βλέπουμε διάφορες εκδόσεις οι οποίες είναι διαθέσιμες για κατέβασμα. Για τις ανάγκες των βοηθημάτων μας θα χρειαστούμε το πρώτο πακέτο, έτσι πατάμε στο ανάλογο «Download» κουμπί για να κατεβάσουμε την Java SE.

Αν δεν ξεκινήσει αυτόματα να κατεβαίνει το αρχείο μας, τότε με ένα κλικ στο «download it here» σίγουρα θα ξεκινήσει.

Στη συνέχεια αποθηκεύουμε το αρχείο κάπου στον υπολογιστή μας ακριβώς όπως αποθηκεύουμε ένα οποιοδήποτε άλλο αρχείο. Περιμένουμε λίγο μέχρι να τελειώσει το κατέβασμα, αυτό όμως θα εξαρτηθεί από την ταχύτητα της σύνδεσης μας στο ιντερνέτ.

Αφού κατεβεί το αρχείο το βρίσκουμε στον φάκελο που το αποθηκεύσαμε, και το εκτελούμε. Αρχικά περιμένουμε λιγάκι μέχρι να φορτωθεί το πρόγραμμα εγκατάστασης.

Στη συνέχεια, και πάλι θα χρειαστεί να περιμένουμε μέχρι να φορτωθούν και οι υπόλοιπες ρυθμίσεις του προγράμματος εγκατάστασης.

Το πρόγραμμα εγκατάστασης μας καλωσορίζει και εμείς δεν έχουμε παρά να κάνουμε κλικ στο ‘Next’ για να προχωρήσουμε.

Στη συνέχεια, αφού διαβάσουμε και συμφωνήσουμε με τους όρους χρήσης του προγράμματος, βάζουμε τικ στο κουτάκι και κάνουμε κλικ στο ‘Next’ για να προχωρήσουμε.

Εδώ μπορούμε αν θέλουμε να αλλάξουμε το φάκελο στον οποίο θα γίνει η εγκατάσταση, αλλά και να επιλέξουμε την έκδοση του JDK που επιθυμούμε να χρησιμοποιείτε (εάν έχουμε περισσότερες από μία εγκαταστημένες στον υπολογιστή μας). Εάν δεν είχαμε εγκατεστημένο τον JDK στον υπολογιστή μας, τότε δεν θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε παρακάτω, αφού η ύπαρξη του στον υπολογιστή μας, είναι απόλυτα απαραίτητη (για περισσότερες πληροφορίες εγκατάστασης του JDK, μπορείς να ανατρέξεις στο βοήθημα «Μαθαίνοντας την Java – Μέρος 2»). Εάν όλα είναι εντάξει, κάνοντας κλικ στο ‘Next’ θα προχωρήσουμε παρακάτω.

Εδώ τώρα, βλέπουμε μια ανασκόπηση που περιλαμβάνει τον φάκελο στον οποίο θα γίνει η εγκατάσταση, αλλά και τον χώρο τον οποίο θα καταλαμβάνει στον σκληρό μας δίσκο. Προχωράμε κάνοντας κλικ στο ‘Next’.

Στη συνέχεια χρειάζεται να κάνουμε υπομονή, μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία της εγκατάστασης.

Η διαδικασία της εγκατάστασης μόλις έχει ολοκληρωθεί. Ως τελευταίο βήμα, υπάρχουν αυτόματα προεπιλεγμένες δύο επιλογές. Με την πρώτη δίνουμε τη συγκατάθεση μας πως επιτρέπουμε να αποστέλλονται στο netbeans.org ανώνυμες πληροφορίες για τη χρήση του NetBeans, βοηθώντας έτσι περισσότερο την εξέλιξη του. Με την δεύτερη, εγγράφουμε την εγκατάσταση του NetBeans, διαδικασία η οποία είναι απολύτως δωρεάν. Θα σας πρότεινα να τα αφήσουμε όλοι επιλεγμένα, αν και είναι καθαρά δική σας επιλογή και οποιαδήποτε απόφαση σας δεν θα επηρεάσει καθόλου τη λειτουργία του IDE. Στη συνέχεια τερματίζουμε την εγκατάσταση κάνοντας κλικ στο ‘Finish’.

Τώρα λοιπόν, έχουμε στον υπολογιστή μας τα δυο βασικά συστατικά τα οποία χρειαζόμαστε για να προγραμματίζουμε αποδοτικά σε Java. Έχουμε εγκαταστήσει το Ολοκληρωμένο Περιβάλλον Ανάπτυξης (IDE) NetBeans, μέσω του οποίου θα δημιουργούμε Projects και θα γράφουμε τον κώδικα των προγραμμάτων μας εύκολα, οργανωμένα και με όλες τις βοήθειες που μπορεί να μας προσφέρει ένα IDE. Επίσης έχουμε εγκαταστήσει τον JDK, του οποίου η δουλειά μπορεί να είναι σχετικά αφανείς αλλά όμως, είναι αρκετά χρήσιμη και απολύτως απαραίτητη.

Με αυτό το βοήθημα ολοκληρώνετε αυτή η σειρά βοηθημάτων η οποία ήταν περισσότερο εισαγωγική, θεωρητική αλλά και απαραίτητη, αφού μέσω αυτής μάθαμε την βασική θεωρία και εγκαταστήσαμε τα χρήσιμα εργαλεία τα οποία θα χρειαστούμε στη συνέχεια. Την επόμενη φορά θα δημιουργήσουμε το πρώτο μας Project και θα ξεκινήσουμε να γράφουμε κώδικα Java, μέσα απ’ το περιβάλλον του NetBeans.

Μέχρι τότε να είστε όλοι καλά.

Θα τα ξαναπούμε και πάλι πολύ σύντομα, όπως πάντα εδώ, στο greektuts.net.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν!

JVM, JRE και JDK. Βοήθεια είμαι μπερδεμένος !!

Στο προηγούμενο μάθημα, είχαμε μάθει πως ο μεταγλωττιστής της Java, παράγει κάποιο ενδιάμεσο κώδικα (Java bytecode) ο οποίος στην ουσία είναι και το εκτελέσιμο αρχείο που θα τρέξει κάποιος στον υπολογιστή του. Οι υπολογιστές όμως, επειδή το μόνο που καταλαβαίνουν είναι η γλώσσα μηχανής, έτσι δεν είναι σε θέση να κατανοούν τη σημασία των «Java bytecodes». Γι’ αυτό, για να τρέξει κάποιος στον υπολογιστή του κάποιο πρόγραμμα Java, θα πρέπει να έχει στον υπολογιστή του την «Java Virtual Machine» (JVM), η οποία θα διερμηνεύσει τα «Java bytecodes» στη γλώσσα μηχανής του υπολογιστή στον οποίο εκτελείτε. Όλη αυτή η διαδικασία γίνεται αυτόματα τη στιγμή που κάποιος θα τρέξει στον υπολογιστή του μια εφαρμογή γραμμένη σε Java. Όπως επίσης είχαμε πει την προηγούμενη φορά, με αυτό τον τρόπο η Java επιτυχαίνει οι εφαρμογές που είναι γραμμένες στη γλώσσα της, να τρέχουν σε όλες τις μηχανές και σε όλα τα λειτουργικά. Έτσι λοιπόν τώρα όλοι έχουμε ξεκαθαρίσει ποια ακριβώς είναι η δουλειά της JVM.

Η JVM όμως δεν είναι αυτόνομη, αλλά είναι μέρος ενός μεγαλύτερου πακέτου με την ονομασία Java Runtime Environment (JRE). Αυτό το πακέτο, οι περισσότεροι χρήστες το έχουν εγκαταστημένο στον υπολογιστή τους. Πρέπει να το έχει κάποιος, έτσι ώστε να είναι σε θέση να τρέχει εφαρμογές γραμμένες σε Java. Προσοχή όμως να μην μπερδευτούμε. Δεν είναι αναγκαίο κάποιος να είναι προγραμματιστής για να το έχει στον υπολογιστή του, αφού αυτό το πακέτο δεν έχει κάποια σχέση με την δημιουργία προγραμμάτων, αλλά μόνο με την εκτέλεση τους. Το JRE εκτός από την JVM (η οποία είπαμε διερμηνεύει τα bytecodes), περιέχει επίσης μέσα του έτοιμες κλάσεις οι οποίες μπορεί να καλούνται και να χρησιμοποιούνται από τα Java προγράμματα κατά την εκτέλεση τους (περισσότερα για αυτό στο μέλλον), καθώς επίσης και άλλα εργαλεία τα οποία σχετίζονται με την εκτέλεση Java εφαρμογών. Είμαι σίγουρος πως οι περισσότεροι θα έχετε κάποια έκδοση του JRE στον υπολογιστή σας, ακόμη και αν δεν το γνωρίζετε. Αν από περιέργεια θέλεις να δεις αν έχεις εγκαταστημένη κάποια έκδοση του JRE στον υπολογιστή σου, μπορείς να πάς στην προσθαφαίρεση προγραμμάτων, και εκεί να ψάξεις στο γράμμα ‘J’ για ‘Java’. Όπως μπορείς να δεις στην παρακάτω εικόνα, εγώ έχω στον υπολογιστή μου εγκατεστημένη την 6η έκδοση της Java και την 16η αναβάθμιση της, γι’ αυτό και ο υπολογιστής μου είναι σε θέση να τρέχει Java εφαρμογές.

Αρκετά όμως με την εκτέλεση εφαρμογών. Πού είναι ο μεταγλωττιστής έτσι ώστε να είμαστε σε θέση να φτιάχνουμε προγράμματα; Ο μεταγλωττιστής της Java λοιπόν, είναι μέρος ενός άλλου πακέτου, το οποίο φέρει την ονομασία «Java Development Kit» (JDK). Αυτό το πακέτο είναι που χρειαζόμαστε έτσι ώστε να είμαστε σε θέση να δημιουργούμε Java εφαρμογές. Το JDK, εκτός από τον μεταγλωττιστή, περιέχει και άλλα χρήσιμα εργαλεία όπως αποσυμβολομεταφραστή (disassembler), αποσφαλματωτή (debugger), αλλά και μια έκδοση του JRE έτσι ώστε να είμαστε σε θέση να τρέχουμε τις δημιουργίες μας.

Κατέβασμα και εγκατάσταση του JDK

Ας παρακολουθήσουμε λοιπόν αναλυτικά την διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσουμε για να κατεβάσουμε και να εγκαταστήσουμε τον JDK στον υπολογιστή μας.

Αρχικά επισκεπτόμαστε με τον browser μας την ιστοσελίδα http://java.sun.com/javase/downloads/index.jsp και αφού βρούμε την τελευταία έκδοση του JDK (τη συγκεκριμένη στιγμή που γράφεται αυτό το βοήθημα είναι η «JDK 6 Update 16»), κάνουμε κλικ στο ‘Download’ που βρίσκεται στα δεξιά του. Προτείνω να κατεβάσουμε μόνο το JDK, χωρίς οποιαδήποτε άλλα πρόσθετα.

Στη συνέχεια, θα επιλέξουμε την πλατφόρμα μας (για παράδειγμα Windows), και αφού διαβάσουμε και συμφωνήσουμε με τους όρους χρήσης, τικάρουμε το κουτάκι και προχωράμε με το ‘continue’.

Το αρχείο για το λειτουργικό που επιλέξαμε πιο πριν είναι έτοιμο για κατέβασμα. Όπως βλέπεις στην παρακάτω εικόνα, ένα κλικ στο .exe είναι αυτό που χρειάζεται για να ξεκινήσει να κατεβαίνει στον υπολογιστή μας.

Τώρα αποθηκεύουμε το αρχείο κάπου στον υπολογιστή μας, ακριβώς όπως αποθηκεύουμε οποιοδήποτε άλλο αρχείο. Περιμένουμε κάποιο χρόνο μέχρι να κατεβεί, και αυτό θα εξαρτηθεί ανάλογα με την ταχύτητα της σύνδεσης μας.

Αφού κατεβεί το αρχείο, το βρίσκουμε στον φάκελο που το αποθηκεύσαμε και το εκτελούμε. Στην πρώτη οθόνη, διαβάζουμε τους όρους και αφού συμφωνήσουμε προχωράμε με το ‘Accept’.

Στη συνέχεια, εδώ δεν χρειάζεται να αλλάξουμε οτιδήποτε. Απλά πατάμε στο ‘Next’..

..και περιμένουμε λιγάκι μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία.

Εδώ τώρα, πρόκειται να εγκατασταθεί η ενσωματωμένη έκδοση του JRE. Έτσι και εμείς, προχωράμε με το ‘Next’..

..και περιμένουμε μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία.

Αφού ολοκληρωθεί, τερματίζουμε με το ‘Finish’. Αφού η εγκατάσταση έχει ολοκληρωθεί, μπορούμε να διαγράψουμε το αρχείο που είχαμε κατεβάσει, έτσι ώστε να μην κρατά άσκοπα χώρο στον υπολογιστή μας.

Τώρα λοιπόν μπορούμε να ξεκινήσουμε να προγραμματίζουμε σε Java. Ο πιο άμεσος τρόπος που μπορεί να γίνει αυτό, είναι με το να γράψουμε κώδικα στο notepad, να τον αποθηκεύσουμε σε ένα αρχείο, και στη συνέχεια να το μεταγλωττίσουμε μέσω command line χρησιμοποιώντας τον compiler της Java έτσι ώστε τελικώς να παραχθεί το εκτελέσιμο αρχείο του προγράμματος μας, το οποίο και θα τρέξουμε πάλι μέσω command line. Ποιος όμως θέλει να γράψει κώδικα στο notepad και να πληκτρολογήσει εντολές στο command line; Ειδικά μάλιστα απ’ τη στιγμή που υπάρχει και καλύτερη λύση. Ποια είναι όμως αυτή η καλύτερη λύση;

Μπορεί η πιο πάνω μέθοδος να ακολουθείτο πριν από μερικές δεκαετίες από τους προγραμματιστές, στην εποχή όμως που ζούμε υπάρχουν πλήρες σουίτες προγραμματισμού (IDE), μέσα απ’ τις οποίες ο προγραμματιστής χειριζόμενος ένα γραφικό περιβάλλον μπορεί πιο εύκολα να δημιουργεί μεγάλα projects, να τα αποσφαλματώνει, να τα μεταγλωττίζει και να τα τρέχει με μεγάλη ευκολία. Επίσης η συγγραφή κώδικα καθιστάτε αρκετά πιο άνετη διαδικασία, αφού αυτές οι σουίτες προσφέρουν πολλές ευκολίες.

Στο επόμενο μέρος λοιπόν, θα γνωρίσουμε την δωρεάν σουίτα που πρόκειται να χρησιμοποιούμε σε αυτή τη σειρά μαθημάτων, και θα την εγκαταστήσουμε μαζί βήμα-βήμα έτσι ώστε να είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε να γράφουμε κώδικα.

Θα τα πούμε και πάλι σύντομα.

]]> http://greektuts.net/java-part-2/feed/ 3 http://greektuts.net/java-part-1/ http://greektuts.net/java-part-1/#comments Sat, 19 Sep 2009 15:17:35 +0000 MZinas http://greektuts.net/?p=1246 Η συγκεκριμένη σειρά βοηθημάτων, δεν απευθύνεται αποκλειστικά σε έμπειρους προγραμματιστές, αλλά πιστεύω πως θα φανεί ιδιαίτερα χρήσιμη σε άτομα που μόλις τώρα ξεκινούν, και τα οποία ψάχνουν από κάπου για να κάνουν τα πρώτα τους βήματα. Θα ξεκινήσουμε πραγματικά απ’ το μηδέν, έτσι ώστε ακόμη και ο πιο αρχάριος να είναι σε θέση να κατανοήσει και να ακολουθήσει τα συγκεκριμένα βοηθήματα βάζοντας έτσι γερές βάσεις για τη συνέχεια.

Σκοπός του σημερινού μας βοηθήματος είναι να ξεκαθαρίσουμε στο μυαλό μας τι είναι το  λογισμικό, τι είναι ο μεταγλωττιστής, τι συμβαίνει κατά τη διαδικασία μεταγλώττισης κάποιου κώδικα, και τι το διαφορετικό συμβαίνει κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας στην Java. Όπως καταλαβαίνεις, το σημερινό μάθημα θα αναλωθεί κυρίως σε μπλα μπλα και θεωρία, είναι όμως απαραίτητο να κατανοήσουμε εξ αρχής κάποια βασικά πράγματα.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν!

Τι ονομάζουμε Λογισμικό

Ένας υπολογιστής θα ήταν πραγματικά άχρηστος χωρίς την ύπαρξη κάποιον εντολών οι οποίες να τον καθοδηγούν. Πολλές εντολές μαζί, αποτελούν ένα πρόγραμμα. Ως Λογισμικό ονομάζουμε ένα μεμονωμένο πρόγραμμα ή ακόμη και ένα γκρούπ προγραμμάτων.

Βασικά, υπάρχουν δύο ειδών Λογισμικά:

1.    Λογισμικό Εφαρμογών – ονομάζονται όλα τα προγράμματα που εξυπηρετούν άμεσα τον χρήστη σε κάποια ανάγκη του, όπως για παράδειγμα εφαρμογές επεξεργασίας κειμένου, προγράμματα ζωγραφικής, παιχνίδια κτλ.
2.    Λογισμικό Συστήματος – είναι μια κατηγορία προγραμμάτων τα οποία έχουν ως βασικό τους στόχο να συντονίζουν τον υπολογιστή και τα υποσυστήματα του. Παράδειγμα Λογισμικού Συστήματος είναι τα Λειτουργικά Συστήματα (Windows, Linux κτλ).

Τόσο τα Λογισμικά Εφαρμογών, όσο και τα Λογισμικά Συστήματος, είναι προγράμματα τα οποία είναι φτιαγμένα απο πολλές εντολές. Η διαδικασία σύνταξης αυτών τον εντολών ονομάζεται «προγραμματισμός». Όλες οι εντολές που αποτελούν ένα λογισμικό, γράφονται σε κάποια γλώσσα προγραμματισμού. Υπάρχουν αρκετές γλώσσες προγραμματισμού όπως για παράδειγμα C, C++, Visual Basic, Pascal, Java, και πολλές πολλές άλλες. Ανάλογα με το λογισμικό που θέλει να γράψει κάποιος, μπορεί να επιλέξει την πιο κατάλληλη γλώσσα προγραμματισμού που θα ήταν προτιμότερο να χρησιμοποιήσει στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Η Java, είναι μια αρκετά εξελισσόμενη και αντικειμενοστραφής γλώσσα προγραμματισμού. Η λέξη «αντικειμενοστραφής», ίσως προς το παρόν να μην σου λέει απολύτως τίποτα, αργότερα όμως σε μελλοντικά βοηθήματα, θα κατανοήσεις πλήρως την δυναμική και τη σημασία που έχει στη δημιουργία λογισμικού.

Τι είναι η μεταγλώττιση ενός προγράμματος;

Σε όλες τις σύγχρονες γλώσσες προγραμματισμού συμπεριλαμβανομένης και της Java, η σύνταξη των εντολών που αποτελούν ένα πρόγραμμα γίνεται χρησιμοποιώντας κοινές αγγλικές λέξεις οι οποίες είναι καθορισμένες από το λεξιλόγιο της εκάστοτε γλώσσας προγραμματισμού. Για παράδειγμα στη Java μερικές από αυτές τις λέξεις-κλειδιά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατα τον προγραμματισμό είναι: while, if, case.

Ένας υπολογιστής όμως, το μόνο που είναι σε θέση να κατανοεί είναι η γλώσσα μηχανής, η οποία δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ακολουθία χαρακτήρων 0 και 1. Έτσι δεν υπάρχει περίπτωση άμεσα να αντιλαμβάνεται το νόημα αυτών των λέξεων και κατ’ επέκταση των εντολών που γράφονται από τον προγραμματιστή. Εδώ αναλαμβάνει δράση ο μεταγλωττιστής (compiler), ο οποίος αναλαμβάνει να μεταφράσει τον πηγαίο κώδικα (έτσι ονομάζουμε τον κώδικα κάποιου προγράμματος) που έχει γράψει ο προγραμματιστής , σε γλώσσα μηχανής έτσι ώστε να γίνεται κατανοητή από τον υπολογιστή.

Ας το δούμε πιο αναλυτικά στο παρακάτω σχεδιάγραμμα.

Αφού λοιπόν ο προγραμματιστής γράψει μια σειρά από εντολές και φτιάξει ένα πρόγραμμα σε κάποια γλώσσα προγραμματισμού υψηλού επιπέδου, στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας τον μεταγλωττιστή (compiler) της συγκεκριμένης γλώσσας, θα το μεταγλωττίσει και τότε θα παραχθούν κάποια νέα αρχεία τα οποία θα είναι σε γλώσσα μηχανής. Αυτά τα νέα αρχεία, είναι στην ουσία το εκτελέσιμο πρόγραμμα, και θα μπορεί να τρέξει στον υπολογιστή του ή και σε άλλους υπολογιστές του ίδιου τύπου. Το μόνο που θα χρειάζεται πλέον κάποιος για να εκτελέσει το συγκεκριμένο πρόγραμμα, θα είναι το αποτέλεσμα της μεταγλώττισης του, και όχι τον πηγαίο κώδικα που έχει γράψει αρχικά ο προγραμματιστής.

Διαδικασία μεταγλώττισης στην Java

Στις περισσότερες γλώσσες προγραμματισμού, η μεταγλώττιση γίνεται ακριβώς όπως στο πιο πάνω παράδειγμα. Εδώ όμως δημιουργείται το εξής θέμα. Αφού μεταγλωττιστεί κάποιο πρόγραμμα για κάποιου συγκεκριμένου τύπου υπολογιστή, αυτό θα είναι εκτελέσιμο μόνο σε άλλους υπολογιστές του ίδιου τύπου. Δηλαδή για παράδειγμα κάποιο πρόγραμμα που είναι μεταγλωττισμένο για PC, μπορεί να εκτελεστεί μόνο σε PC και όχι σε μηχανές MAC ή UNIX.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η διαφορά της Java, που ο άμεσος σκοπός και στόχος της ήταν να ανεξαρτητοποιηθεί από την μηχανή στην οποία εκτελείτε ο κώδικας της, και να μπορεί το ίδιο μεταγλωττισμενο πρόγραμμα να τρέχει σε υπολογιστές οποιασδήποτε αρχιτεκτονικής.

Πως το πετυχαίνει αυτό; Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός ότι η Java, προσθέτει ένα επιπλέον επίπεδο μεταξύ του μεταγλωττισμένου προγράμματος, και του υπολογιστή στον οποίο πρόκειται να εκτελέσει το πρόγραμμα. Έτσι λοιπόν, κατά τη διαδικασία της μεταγλώττισης, δεν παράγεται κώδικας σε γλώσσα μηχανής ο οποίος θα είναι εκτελέσιμος αποκλειστικά μόνο σε ενός είδους μηχανές, αλλά παράγεται κάποιος ενδιάμεσος κώδικας ο οποίος ονομάζεται «Java bytecode». Ο κάθε ένας υπολογιστής για να είναι σε θέση να τρέξει κάποιο πρόγραμμα που είναι γραμμένο σε Java, θα πρέπει να έχει στον υπολογιστή του εγκαταστημένη την Java Virtual Machine (JVM) η οποία την στιγμή της εκτέλεσης αναλαμβάνει να μεταφράσει τα «Java bytecodes» στη γλώσσα μηχανής του είδους του υπολογιστή στον οποίο εκτελείτε. Με αυτό τον τρόπο, ο ίδιος κώδικας είναι εκτελέσιμος σε οποιουδήποτε είδους μηχανή, φτάνει αυτή να έχει εγκαταστημένη την JVM.

Αυτή τη διαδικασία μπορούμε να τη δούμε αναλυτικά στο παρακάτω σχεδιάγραμμα.

Αυτά τα λίγα για σήμερα. Ελπίζω να ήμουν αρκετά κατανοητός, βοηθώντας σε έτσι να κάνεις τα πρώτα σου βασικά αλλά σημαντικά βήματα. Για οποιεσδήποτε προτάσεις, σχόλια ή και απορίες μπορείς να χρησιμοποιήσεις την φόρμα σχολίων που θα βρείς στο τέλος της σελίδας.

Θα τα πούμε και πάλι σύντομα.